When Minds Speak, Not Egos” – A Rhythmic Poem

By Lavendra  bothra  Sir

🌟 “When Minds Speak, Not Egos” – A Rhythmic Poem

A discussion is a lamp of light,

that turns confusion into bright;

where thoughts connect, and wisdom grows,

and truth like gentle river flows.

A discussion listens, learns, and heals,

it understands what heart reveals;

two minds rise higher, side by side,

with calmness as their common guide.

But argument is a storm of night,

where ego thunders, loud and tight;

words don’t meet, they only collide—

and peace gets pushed far aside.

In argument, the aim is “win,”

not depth of truth, not strength within;

the voice grows sharp, the heart grows small,

and pride stands strong while souls may fall.

⭐ Signs when a discussion starts turning into fight

When voices rise and patience falls,

when listening stops and ego calls;

when mind prepares a “hit-back line,”

not understanding—just ‘prove I’m fine.’

When the point gets lost and the person gets hit,

when “I am right” becomes the only fit;

when heart feels heavy and thoughts feel tight—

know the discussion has left the light.

🌿 Spiritual Touch

For where the ego steps inside,

the wisdom quietly moves aside;

and when the truth begins to fade,

the soul gets trapped in words we’ve made.

Discussion expands the inner sky,

argument makes the spirit dry;

one lifts the heart to higher view,

the other builds a wall in you.

---

✨ Final Punch

Speak to understand, not to defeat;

let calmness rise before you speak.

For when the mind wins, all hearts win—

but when ego wins, all lose within.

Hindi version : 

✍️ “जिथे मन बोलतं, अहंकार नाही” – मराठी काव्यरूप

by Lavendra Bothra

चर्चा म्हणजे एक दिव्य ज्योत,

जी संभ्रमाला करते स्वच्छ-प्रभोत;

जिथे विचार जुळतात शांत पणे,

आणि सत्य वाहतं प्रवाही गाणे.

चर्चा ऐकते, शिकते, भरते मन,

हृदयातील जाणिवा करते स्पंदन;

दोन मनं उंच झेप घेतात जवळ,

शांतता होते त्यांचा सहप्रवासी पल.

पण वाद म्हणजे काळोखाचा घनघोर वादळ,

जिथे अहंकार गर्जतो प्रखर तडाखळ;

शब्द भिडतात, भेटत नाहीत,

आणि शांतता दाराबाहेरच राहते थांबून.

वादात ध्येय असतं ‘मीच जिंकणार’,

सत्य नव्हे, आतली शक्ती नव्हे जाणणार;

स्वर चढतो, मन होतं लहान,

अहंकार उभा राहतो—आत्मा होतो त्राण.

⭐ चर्चा कधी वाद बनते—संकेत

जेव्हा स्वर उंच, संयम कमी,

जेव्हा 'ऐकणं' थांबतं, 'प्रतिउत्तर' सजतं तमी;

जेव्हा मनात येते टोका-टोकीची रेष,

समजून नव्हे—फक्त मीच बरोबर हेच विशेष.

जेव्हा मुद्दा हरवतो आणि व्यक्तीवर वार होतो,

“मीच बरोबर” हा एकमेव दीप पेटतो;

जेव्हा मन भारी, विचार घट्ट,

तेव्हा समज discussionचा प्रकाश संपत.

🌿 आध्यात्मिक स्पर्श

जिथे अहंकार घर करतो,

तिथे ज्ञान शांतपणे निघून जातो;

सत्य हरवू लागतं जेव्हा,

मन शब्दांच्या पाशात अडकतं तेव्हा.

चर्चा आभाळ विस्तारित करते,

वाद मनाला कोरडेपण देत राहते;

एक मनाला उंच उचलतं,

दुसरं मनावर भिंत उभारतं.

✨ अंतिम मंत्र

समजून घेण्यासाठी बोला—जिंकण्यासाठी नव्हे;

शांतता वाढू द्या, शब्दांवर नव्हे;

मन जिंकलं तर दोघेही जिंकतात,

अहंकार जिंकलं तर सर्व काही हरवतं.